öl(me)mek…

04 Ağustos 2013

“yüreğimi bir kalkan bilip sokaklara çıktım,
kahvelerde oturdum çocuklarla konuştum,
sıkıldım, dertlendim, sevgilimle buluştum, 
bugün de ölmedim anne.

kapalıydı kapılar, perdeler örtük,
silah sesleri uzakta boğuk boğuk, 
bir yüzüm ayrılığa, bir yüzüm hayata dönük, 
bugün de ölmedim anne.

üstüme bir silah doğruldu sandım, 
rüzgar, beline dolandığında bir dalın, 
korktum, güldüm, kendime kızdım, 
bugün de ölmedim anne.

bana böylesi garip duygular, 
bilmem niye gelir, nereye gider?
döndüm işte; acı, yüreğimden beynime sızar,
bugün de ölmedim anne…”

(Bugün de Ölmedim Anne – Ahmet Erhan)

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s